Puerto Banús valt niet, staat te koop

Aan de kust wordt vaak over Puerto Banús gesproken: geparkeerde auto’s voor foto’s, champagne met slinger, onverzorgd trottoir. De daling van Puerto Banús is een bekend thema. Wij verzamelden de cijfers.

De haven is vol.

De jachthaven biedt 915 ligplaatsen op 15 hectare beschutte wateren en accepteert jachten tot 50 meter, volgens de website. Het exploitatieve bedrijf draait € 20 miljoen per jaar en behaalt € 10 miljoen EBITDA, meldde El Estrecho Digital op 12 april. De familie Vidiella bezit de haven sinds 1983 en is nu in de derde generatie. Dit is geen teken van een achteruitgaand gebied, maar van een tolpoort.

Onze index bevestigt de kwaliteit, niet de prijs. 30 eetgelegenheden in Puerto Banús halen 4,5 sterren en 200 recensies, en scoren gemiddeld 4.59 op Google. Er is geen vraag naar ligplaatsen, maar ze worden wel betaald: een ligbed bij Ocean Club kost EUR 300 per dag, twee ligbedden bij La Sala by the Sea kosten EUR 40 op een maandag. Zelfde zand, andere prijs.

De concessie, en wat de familie ermee deed.

De haven opereert op een staatsconcessie van 12 september 1967, 99 jaar vanaf 4 maart 1968, eindigend in 2043. In oktober 2024 stemde de Junta in met verlenging tot 4 maart 2067, in ruil voor € 9,5 miljoen aan werken in drie fases, meldde Marbella 24 Horas, met de kanttekening dat strandrechten betwist blijven. De licentie loopt nu tot 2067, tegen de prijs van een middelgrote villa.

Zes maanden later schakelde de familie EY in. Al Sol de la Costa meldde op 18 april dat de Vidiellas een verkoop van Puerto Banús onderzoeken, geheel of gedeeltelijk, naast nieuw kapitaal. El Estrecho Digital zocht een financiële partner om een plan te financieren voor uitbreiding van het merk Puerto Banús naar andere jachthavens. Forbes noemde het een kapitaalverhoging om de groep te diversifiëren. De berichten schetsen geen familie die een slecht presterend actief verlaat, maar een familie die de naam verkoopt wanneer die het hoogste waard is, met net verlengde licentie.

Kijk dan oost.

Op 2 september verleende de Junta de uitbreiding van La Bajadilla, de andere haven van Marbella, aan een nieuwe concessiehouder voor 40 jaar vanaf 1 januari. Meer dan € 200 miljoen, 268 ligplaatsen (naar verwachting 750), schepen tot 70 meter, een 1,13 km lange golfbreker, een 450 m lange tegen‑golfbreker, een scheepswerf, 1.000 parkeerplaatsen en zand voor de stranden Venus, La Bajadilla, El Cable en El Faro, meldde La Noción. Puerto Banús heeft een maximum van 50 meter. De belangrijke boten krijgen binnenkort een andere locatie, kort langs dezelfde kust.

De realisatie duurde vijftien jaar. Een Qatarese sjeik won de aanbesteding in 2011 met een plan van € 84 miljoen; de gemeente trok het contract in 2016 na vier jaar vertraging. SUR in English meldde op 3 september dat de toekenning in november 2016 werd beëindigd, in april 2017 door de Hoge Raad werd geannuleerd, en pas deze maand aan een nieuwe exploitant werd overgedragen. Marbella faalde anderhalve decennium om een concurrent voor Banús te bouwen. Nu is dat gelukt en zoeken de eigenaren een koper.

De val, voor zover die er is

De beschreven achteruitgang is reëel en gemeentelijk. In augustus 2021 noteerde de bewonersvereniging van Puerto Banús en Playa de Levante kapotte trottoirs op de Avenida de las Naciones in de Avenida Julio Iglesias, ongesnoeide palmbomen, straatlantaarns die jarenlang donker waren en vuil op de straat, en meldde dat zij enkele van de hoogste OZB‑rekeningen in Marbella betalen. Niets hiervan valt onder het havenbedrijf; alles behoort tot de gemeente. De jachthaven is een privé‑tolpoort binnen een openbaar gebied.

Ons oordeel

Puerto Banús blijft aantrekkelijk. De allure neemt af, maar de cijfers zijn beter dan ooit, een constante aan de kust. De enige relevante daling is die waarin eigenaren zelf de prijs bepalen: een volledige jachthaven, een licentie verlengd tot 2067, een grotere haven naast de deur, en inschakeling van EY. Wanneer de lokale experts besluiten geld van de tafel te halen, is een koper nodig; die zoeken ze.